[William Golding] Fire Down Below

Z drugiej strony, wielu uważa ten tom za najsłabszy w cyklu: bardziej przewidywalny, łagodniejszy w tonie, momentami zbyt sentymentalny, co kłóci się z oczekiwaniami wobec autora kojarzonego z mroczniejszą prozą. Finał bywa odbierany jako nieco „cukierkowy” i mniej uderzający niż wcześniejsze części podróży. W przypadku lektury w przekładzie przynajmniej jedna osoba zwraca uwagę na zmianę tłumacza w ostatnim tomie i trudny do nazwania, ale wyczuwalny rozdźwięk w stylu, który trochę psuje spójność odbioru całości. Nawet krytyczni wobec zakończenia zwykle jednak polecają lekturę, by domknąć drogę Talbota.

On the negative side, a number of readers feel this final volume is weaker than the first two: more predictable, softer in tone, and at times overly sentimental, which clashes with expectations formed by Golding’s darker earlier work. Some are disappointed by what they see as a relatively “saccharine” and less powerful ending to an otherwise strong, demanding voyage. In translation, at least one reader noticed a change of translator for the last book and felt a subtle but disconcerting shift in voice or style, which slightly undermined their experience of the trilogy’s conclusion. Even those who criticize the ending, however, usually still recommend reading it to complete Talbot’s journey.