[H. G. Wells] The War of the Worlds

Z drugiej strony, część czytelników uważa, że po znakomitym początku tempo opowieści wyraźnie siada, a niektóre fragmenty stają się powtarzalne lub mniej dramatyczne. Brak klasycznej „wielkiej bitwy” czy spektakularnego ludzkiego zwycięstwa rozczarowuje tych, którzy oczekują bardziej typowej, akcyjnej kulminacji. Często krytykowana jest też słaba psychologizacja postaci: bezimienny narrator i inni bohaterowie pełnią raczej funkcję obserwatorów niż w pełni zarysowanych indywidualności, co zmniejsza emocjonalne zaangażowanie. Styl – choć przez wielu podziwiany – dla części współczesnych odbiorców bywa zbyt staromodny, rozwlekły, a fragmenty opisowo‑filozoficzne spowalniają akcję, jeśli ktoś szuka głównie szybkiej przygody. Dla niektórych większe wrażenie robią nowoczesne adaptacje (np. słuchowiska z obsadą „Star Treka”) niż sam oryginał, który odbierają bardziej jako dzieło ważne historycznie i ideowo niż bezpośrednio „rozrywkowe” według dzisiejszych standardów.

On the negative side, some readers feel the story loses momentum after the strong beginning, with stretches that seem repetitive or less dramatically focused. The lack of a conventional heroic “big battle” or human victory can disappoint those expecting a more action‑driven climax or clear resolution. Characterisation is often seen as thin: the unnamed narrator and others function more as observers than fully developed personalities, which can create emotional distance. The style, though admired by many, can feel dated or verbose to some contemporary readers, and the philosophical or descriptive passages may slow the pace for those mainly seeking fast‑moving adventure. Adaptations—such as radio dramas—sometimes overshadow the original for modern audiences, who find the book’s impact more historical and thematic than viscerally entertaining compared with current science fiction.