[Amanda Foreman] Georgiana, Duchess of Devonshire

Zastrzeżenia budzi natomiast wyraźna stronniczość autorki, szczególnie w stosunku do Elizabeth „Bess” Foster. Przy pierwszej lekturze biografia może wydawać się wyważona, ale uważniejsi czytelnicy zauważają, że Foreman konsekwentnie podszywa opowieść sugestiami o zazdrości i dwulicowości Bess, nie zawsze popierając te psychologiczne tezy jednoznacznymi źródłami. Brak precyzyjnych przypisów dla niektórych stwierdzeń o „wewnętrznych motywacjach” postaci irytuje odbiorców bardziej wyczulonych na warsztat historyczny, którzy oczekują wyraźnego oparcia w dokumentach. Część osób uważa też, że akcentowanie roli Georgian y jako ofiary – „sprzedanej” w młodym wieku starszemu, chłodnemu emocjonalnie mężowi, zainteresowanemu głównie spłodzeniem dziedzica – może spłaszczać złożoność relacji i realiów epoki. Inni zwracają uwagę, że rozbudowany wątek polityczny i opis życia elit może przytłaczać czytelników nastawionych przede wszystkim na kameralny, psychologiczny portret. Ogólnie jednak przeważa opinia, że jest to wciągająca, dobrze napisana i merytorycznie solidna biografia, choć z wyraźnie odczuwalną interpretacyjną „ręką” autorki, co nie wszystkim odpowiada.

On the negative side, some readers think Foreman’s sympathies and antipathies are too visible, especially in her treatment of Elizabeth “Bess” Foster. On a first read the biography can feel balanced, but closer rereading leads some to feel that Foreman repeatedly nudges the reader toward seeing Bess as manipulative, jealous and two‑faced, without always supplying clear documentary proof for those inner motives. The lack of explicit footnotes for certain psychological claims bothers more historically minded readers, who want primary evidence rather than authorial inference. A few also feel that the emphasis on Georgiana’s victimhood—“sold off” young to a cold, emotionally distant duke who valued her mainly as a producer of an heir—can oversimplify complex relationships and social norms. Others note that the focus on politics and elite society, while fascinating, may overwhelm readers primarily interested in an intimate, purely personal portrait. Overall, the consensus is that it’s a compelling, well‑written and substantial biography, but one where the author’s interpretive hand, especially regarding Bess and some emotional dynamics, is more visible than all readers are comfortable with.