[Edward De Bono] Lateral Thinking

Krytycy narzekają przede wszystkim na formę. Dla wielu książka jest nużąca i rozwlekła: duża część tekstu sprawia wrażenie autopromocji i ogólnikowego wychwalania „myślenia lateralnego”, z wielokrotnym powtarzaniem tej samej tezy za pomocą różnych metafor, zamiast szybkiego przejścia do konkretnych narzędzi. Opis praktycznych technik oceniany jest jako suchy, mało porywający i słabo motywujący do ćwiczeń. Ton autora bywa odbierany jako mentorski i samozachwytowy, co niektórych skłania do porzucenia lektury w połowie. W sumie bardziej zadowoleni są ci, którzy szukają teoretycznych ram i inspiracji dla pracy edukacyjnej, natomiast osoby oczekujące żywego, praktycznego „workbooka” kreatywności często czują się rozczarowane.

Critics, however, find the execution tedious and repetitive. Several complain that a large portion of the text feels like self‑promotion and abstract praise of “lateral thinking,” recycling the same point through multiple metaphors instead of moving quickly to practical techniques. The actual tools and exercises are seen as buried, dryly presented, and not engaging enough to motivate practice. For some, the tone comes across as smug and self‑congratulatory, to the point that they abandon the book halfway. Overall, readers who want a conceptual framework or who work in education tend to be more positive, while those seeking an energizing, hands‑on creativity workbook often come away disappointed.