[Oliver Sacks] Everything in its Place: First Loves and Last Tales

Mocno wybrzmiewa emocjonalny wymiar lektury: wieloletni czytelnicy piszą o łzach przy ostatniej stronie i poczuciu, że żegnają autora, który był dla nich wzorcem humanistycznego pisania o medycynie i nauce. Często powtarza się opinia, że „każda chwila spędzona z Sacksem jest dobrze spędzonym czasem” – niezależnie od tematu, dzięki jego ciekawości świata, empatii i umiejętności klarownego tłumaczenia zawiłych kwestii neurologicznych.

Wśród zastrzeżeń pojawia się uwaga, że nie jest to jego najmocniejsza, najbardziej spójna książka: część esejów wydaje się drobniejsza, bardziej okazjonalna, a całość nie ma tej narracyjnej siły co największe dzieła pokroju *Awakenings*. Niektórzy pozostają też lekko sceptyczni wobec faktu, że tom zredagowano już po śmierci autora, więc zawiera teksty, które on sam mógłby odrzucić. Ogólny konsensus jest jednak taki, że choć nie jest to idealny pierwszy kontakt z Sacksem, dla jego stałych czytelników stanowi bogaty, pełen czułości „ostatni spacer” w jego towarzystwie.

The emotional impact is frequently highlighted: long‑time readers describe finishing the book with tears, feeling they are saying goodbye to a writer who set the standard for humane, accessible medical writing. Spending time with Sacks on the page is repeatedly described as a pleasure in itself, regardless of topic; his curiosity, kindness, and ability to make complex neurology understandable and deeply human are praised.

On the critical side, even devoted fans admit this is not his strongest or most unified work; some essays are seen as slighter or more occasional, and the book lacks the narrative force of his major classics like *Awakenings*. A few readers remain uneasy that, because it was assembled after his death, it inevitably contains pieces that might not have made the cut in a book he curated himself. Overall, though, the consensus is that while it may not be the best entry point for newcomers, it is a rich, affectionate final visit with Sacks that long‑time admirers especially will value.