[Irvine Welsh] Ecstasy

Z drugiej strony, odbiór poszczególnych tekstów jest nierówny: wielu czytelników zdecydowanie bardziej ceni pierwsze dwie nowele niż trzecią, którą uważa za najsłabszą, zbyt długą i mniej udaną mimo jej objętości. Skrajne treści (m.in. nekrofilia, zoofilia, różne formy upokorzenia) mogą odstraszać lub przytłaczać, nawet fanów mrocznej prozy. Niektórzy porównują „Ecstasy” mniej korzystnie z innymi książkami Welsha, wskazując na brak równej jakości w całym tomie. Dla osób nielubiących wulgarnego, prowokacyjnego języka całość może wydawać się bardziej efekciarska niż znacząca. Ogólnie jednak tom uchodzi za mocny, choć nierówny, pokaz jego najlepszych stron, ale i tego, co w jego pisaniu najbardziej kontrowersyjne.

On the negative side, opinion is uneven across the three stories: readers often enjoy the first two much more than the third, which some find weaker or overlong despite being the biggest part of the book. The extreme content (including necrophilia, bestiality, and various forms of degradation) can be off‑putting or overwhelming, even for fans of dark fiction. A few readers compare it unfavourably to other Welsh works in terms of emotional impact or consistency, and those not already attuned to his abrasive, profane style may find it gratuitously shocking rather than meaningful. Overall, it’s regarded as a strong, if uneven, collection that showcases both the best and the most challenging aspects of Welsh’s writing.