[John Richardson] „Dream on”

Z drugiej strony, część odbiorców uważa, że momentami fabuła się dłuży i bywa monotonna, co odzwierciedla powtarzalność realnych treningów i codzienności; dla niektórych fragmenty są po prostu „nudnawe”, choć przyznają, że wynika to z wierności życiu. Pojawia się też wyraźny niepokój o cenę takiej jednoznacznej obsesji: niektórzy zwracają uwagę na nadszarpniętą reputację zawodową autora oraz napięcia w życiu rodzinnym, co prowokuje pytanie, czy cel nie stał się niezdrową fiksacją. W ogólnym rozrachunku panuje opinia, że to wartościowa i przyjemna lektura dla miłośników golfa i osób nastawionych na cele, choć jej realizm, powtarzalność i obraz obsesji nie każdemu przypadną do gustu.

On the negative side, a few readers feel the story can drag or become monotonous, reflecting the repetitive nature of real practice and daily life; for them, parts feel slow or “boring” even if they concede that this realism is appropriate. There’s also an undercurrent of unease about the cost of such single‑minded obsession: some note that his work reputation suffers and that his marriage and family life are put under strain, leading them to question whether the goal crosses into unhealthy territory. Overall, the consensus is that it’s a worthwhile, enjoyable read for golf enthusiasts and goal‑driven readers, but its realism, repetition, and depiction of obsession may not suit everyone.