[Misha Glenny] McMafia: Seriously Organised Crime

Z drugiej strony powraca zarzut, że Glenny „jest dziennikarzem, nie teoretykiem”, więc książka przypomina raczej długi cykl reportaży niż spójną całość z wyraźną tezą. Część czytelników uważa opowieść za zbyt rozproszoną i nie do końca okiełznaną, z niewielką liczbą nadrzędnych wniosków spinających wszystkie wątki. Pojawia się też krytyka, że autor bywa zbyt ufny wobec swoich rozmówców i momentami powiela ich interesowne narracje, a tam, gdzie próbuje formułować szersze komentarze polityczne, popada w dość schematyczne, liberalne klisze zamiast pogłębionej analizy strukturalnej. Dla niektórych nadmiar materiału staje się męczący lub powtarzalny. Mimo tych zastrzeżeń przeważa opinia, że „McMafia” to ważne, wciągające wprowadzenie do tematu globalnej przestępczości zorganizowanej – warto ją czytać jako mocny reportaż, a nie ostateczne dzieło naukowe.

At the same time, a recurring criticism is that Glenny is “a journalist, not a theorist,” and the book reads like an extended series of reports rather than a coherent argument. Some find the narrative sprawling and unwieldy, with minimal overarching thesis tying all the stories together; others think he can be too trusting of his sources, occasionally reproducing the self‑serving narratives of criminals or officials. A few readers note a tendency toward familiar liberal or “liberal‑imperial” clichés in his brief attempts at big‑picture commentary, and wish for deeper structural or economic analysis instead of broad gestures. For some, the sheer volume of information becomes repetitive or overwhelming. Overall, though, even critical reviewers tend to regard it as an important, engaging introduction to the scale and logic of global organised crime, best read as punchy reportage rather than definitive scholarship.