[Richard Robinson] Why the Toast Always Lands Butter-Side Down

Z drugiej strony, często pojawia się zarzut chaosu: przykłady są porozrzucane, między kolejnymi podrozdziałami brakuje wyraźnych powiązań, przez co wywód wydaje się niespójny. Wielu czytelników uważa, że autor za bardzo skupił się na anegdotach i popularyzacji, a za mało na wyjaśnieniach teoretycznych – zwłaszcza dotyczących błędów poznawczych, o których w gruncie rzeczy mówi, ale ich nie nazywa ani systematycznie nie omawia. Krytykowana jest też nieprecyzyjna terminologia (np. „naiwna nauka”), co obniża wiarygodność naukową. W sumie książka jest postrzegana jako rozrywkowa i przystępna, lecz raczej powierzchowna.

On the negative side, several readers feel the material is poorly structured: examples seem scattered, with weak connections between subchapters, which makes the argument feel disjointed. A recurring criticism is that the book focuses so heavily on anecdotes and popularization that it neglects deeper theoretical explanation—especially about cognitive biases—never really naming or systematically unpacking the concepts it gestures toward. Some also object to imprecise or awkward terminology (e.g., “naive science”), which undermines its scientific credibility. Overall, it is seen as diverting and readable, but lightweight and less rigorous than some would like.