[Daniel Defoe] Robinson Crusoe

Krytycy z kolei odbierają te same szczegółowe opisy jako nużące, porównując styl do czytania listy zakupów. Crusoe wydaje im się narratorem mało atrakcyjnym: nadmiernie pobożnym, egocentrycznym i moralnie dwuznacznym (szczególnie w kwestii niewolnictwa i kolonialnych postaw). Wiele współczesnych osób mocno odrzuca religijny dydaktyzm oraz imperialistyczny, rasistowski światopogląd, który – ich zdaniem – przytłacza warstwę przygodową i psychologiczną. Dodatkowe napięcie budzi spór między tymi, którzy domagają się historycznego kontekstu i „pobłażliwości” dla dawnych poglądów, a tymi, którzy uważają, że wartości obecne w książce są dziś zbyt problematyczne, by je ignorować.

Critics, however, find the same detailed descriptions tedious, comparing the style to reading a grocery list. They see Crusoe as an unappealing narrator: pious, self‑absorbed, and morally compromised (especially in relation to slavery and colonial attitudes). Some modern readers are strongly put off by the religious didacticism and the imperial, racist worldview, feeling that these elements overshadow any adventure or psychological interest. There is also tension between those who argue we should contextualize the book as a 17th/18th‑century text and those who feel its values are too objectionable to overlook.