[Stanley Wells] Shakespeare and Co.

Zastrzeżenia budzi natomiast stopień spekulatywności: część czytelników uważa, że rekonstrukcje współpracy i wpływów opierają się bardziej na domysłach niż na twardych dowodach. Niektórzy uznają fragmenty poświęcone późniejszym współautorskim sztukom z Fletcherem i Middletonem za nużące lub mniej zajmujące niż żywsze partie o Marlowe’ie i Jonsonie. Osoby oczekujące ściśle udokumentowanego, rygorystycznego opracowania naukowego mogą być rozczarowane „popularnym” tonem i ilością domysłów, choć dla innych to właśnie ten charakter książki stanowi o jej przystępności.

On the negative side, some find Wells overly speculative, arguing that his reconstructions of collaborations and influences rest on conjecture rather than solid documentation. A few readers describe these sections—especially on later collaborative plays with Fletcher and Middleton—as ponderous or less engaging than the livelier material on Marlowe and Jonson. Those expecting a rigorously argued, fully documented scholarly study may be disappointed by the “popular survey” tone and the amount of informed guesswork, even while others see that same quality as part of the book’s readability.