[Holly Black] The Prisoner’s Throne: A Novel Of Elfhame, From

Z drugiej strony, nawet część zadowolonych czytelników uważa, że Oak i Wren pozostają słabymi protagonistami, a ich relacja jest płaska i pozbawiona chemii; romans bywa opisywany jako nijaki, zaledwie z kilkoma uroczymi momentami. Wielu rozczarowanych podkreśla, że ten dylogia nie dorasta do poziomu trylogii The Cruel Prince – brakuje jej podobnie misternie skonstruowanej intrygi, napięcia i finezji. Częsty zarzut dotyczy też samej konstrukcji fabuły: sprawia wrażenie wydumanej, a czytelnicy zauważają, że gdyby Oak po prostu szczerze porozmawiał z rodziną, cała książka mogłaby mieć kilkadziesiąt stron. Sporo osób zwraca uwagę, że druga połowa wyraźnie słabnie – po obiecującym początku napięcie i emocje opadają. Pojawia się też niedosyt związany ze słabo wykorzystanym potencjałem magii Oaka. Ogólnie: fani Jude i Cardana bawią się najlepiej (często zawyżając ocenę głównie dla ich wątków), natomiast czytelnicy oczekujący samodzielnie mocnej fabuły i wciągającego romansu częściej czują się rozczarowani.

On the negative side, even some of the more positive reviewers think Oak and Wren remain comparatively weak leads whose relationship lacks depth and chemistry; the romance is frequently called lackluster or forgettable, with only a few “cute moments.” Several disappointed readers argue that the duology never reaches the craft, tension, or intricate plotting of The Cruel Prince trilogy and “does not do it justice.” A common complaint is that the plot feels thin or contrived—many feel that if Oak had simply communicated with his family, the whole story would be much shorter, which undercuts the stakes. Others note a structural dip in quality: the first half is often praised as stronger, while the second half is said to “fall flat,” losing momentum and emotional impact. Some readers also wish Oak’s magic and unique abilities had been explored and utilized more fully. Overall, fans of Jude and Cardan tend to enjoy the book most (sometimes rating it generously just for their scenes), while readers focused on fresh plot and a compelling central romance are more likely to be underwhelmed.