[William Golding] Rites of Passage

Przeciwnicy narzekają na powolne tempo i nużącą środkową część, wrażenie, że „nic zaskakującego się nie dzieje”, zwłaszcza w porównaniu z intensywnością Władcy much. Dla wielu świat okrętu jest mało wciągający, a postacie – w tym chory pastor – zbyt słabo zarysowane; motyw „kryzysu człowieka Kościoła” bywa oceniany jako dużo słabszy niż w innych klasycznych powieściach. Sporo czytelników uważa, że książka nie dorasta do rangi laureata Bookera i wygląda raczej na kompromisowe uhonorowanie znanego autora niż nagrodzenie konkretnego tytułu. W bułgarskich opiniach chwalona jest co prawda jakość wydania, ale sama fabuła stopniowo traci na atrakcyjności i raczej nie zachęca do sięgnięcia po kolejne tomy trylogii.

Critics, however, complain of a slow, sometimes dull middle and a sense that “nothing unexpected happens,” especially when compared to the intensity of Lord of the Flies. Some find the shipboard micro‑society flat and the characters, including the troubled parson, insufficiently vivid or compelling; the central “man of the cloth in crisis” is often judged weaker than similar figures in other novels. A number of readers feel the book doesn’t live up to its Booker Prize status, suspecting it was a compromise award for Golding’s reputation rather than this specific work. Others note that, although the Bulgarian edition is physically attractive, the story itself fails to sustain interest and does not strongly motivate continuing with the trilogy.