[Adam Kay] Undoctored

Równocześnie sporo czytelników zwraca uwagę na nierówny ton: początek jest bardzo zabawny, ale później książka staje się znacznie mroczniejsza i bardziej przygnębiająca, niż się spodziewali po wizerunku komika z poprzednich tytułów. Niektórzy mają wrażenie, że Kay na siłę wpycha żart w niemal każdy akapit na początku, a innych zniechęca nadmierna „ekshibicja” (bardzo dosadne, intymne i „fizjologiczne” szczegóły) oraz częste wulgaryzmy, które – ich zdaniem – psują odbiór poważniejszych wątków. Ogólnie książka jest uznawana za wciągającą i momentami przezabawną, ale bardziej konfrontacyjna i mniej „czysto rozrywkowa” niż wcześniejsze, przy czym wielu radzi sięgnąć po nią dopiero po lekturze poprzednich części, dla lepszego kontekstu.

At the same time, several readers feel the tone is uneven: the book starts out very funny but then turns much darker and more depressing than expected, which clashes with the comic persona established in his previous books. Some think Kay overdoes the jokes early on, forcing a gag into almost every paragraph, while others are put off by what they see as unnecessary oversharing (e.g. very graphic sexual/medical details) and heavy swearing that they feel cheapens or distracts from the more serious themes. Overall, opinion is that it’s still engaging and often hilarious, but more confronting, less purely “enjoyable” than his earlier work, and best read after his first books for full context.