[Anthony Kiedis] Scar Tissue

Z drugiej strony wielu czytelników reaguje odrazą lub silnym dyskomfortem. Treść bywa opisywana jako tak intensywna i przesiąknięta narkotykami, że wywołuje wręcz koszmarne wrażenia. Poważniejsze zarzuty dotyczą jednak moralnej strony opowieści: Kiedis jest często odbierany jako skrajnie egoistyczny i pozbawiony autorefleksji, zwłaszcza w odniesieniu do kobiet oraz opisanego przez niego związku seksualnego z 14‑letnią dziewczyną, gdy był dorosły. Ten wątek wielu czytelników postrzega jako jawne „przestępstwo seksualne”, przedstawione bez realnego rozliczenia się z własnym czynem, co uwypukla poczucie, że sława chroni go przed konsekwencjami. Dla części osób lektura jest tak odpychająca, że porzucają książkę wcześnie lub obawiają się, że zniszczy im odbiór muzyki RHCP. W sumie pamiętnik jest często oceniany jako mocny i wciągający, ale etycznie bardzo niepokojący, z autorem przedstawionym jako niedojrzały i moralnie ślepy.

However, a substantial number of readers come away disturbed or repulsed. Several describe the content as so intense and drug‑saturated that it feels nightmarish or anxiety‑inducing. More seriously, many criticize Kiedis’s apparent lack of self‑awareness and moral reflection, especially around his treatment of women and his admitted sexual relationship with a 14‑year‑old girl when he was an adult. This episode in particular is seen as evidence of “sex crimes” being narrated without real accountability, reinforcing a sense that celebrity status shields him from consequences. For some, the effect is so off‑putting that they abandon the book early or fear it will permanently taint their enjoyment of the band’s music. Overall, readers often find the memoir gripping but ethically troubling, with Kiedis himself coming across as selfish, immature, and disturbingly unreflective.