[John Matusiak] James I

Z drugiej strony, przynajmniej jeden czytelnik uznał książkę za tak nudną, że jej nie dokończył, mimo że zwykle chętnie sięga po biografie i literaturę faktu – winą obarcza więc sposób pisania, a nie gatunek. Inni zwracają uwagę, że narracja bywa gęsta i wymagająca: mnogość rodów i powracających konfliktów może przytłaczać i wymaga dużej koncentracji, zwłaszcza od osób słabiej obeznanych z epoką. Istotnym zarzutem jest też brak przypisów (dolnych lub końcowych), co irytuje czytelników chcących sprawdzić konkretne źródła. W sumie opinie dzielą się między tych, którzy cenią poważne, skoncentrowane studium polityczno‑biograficzne, a tych, którzy ten sam stopień szczegółowości odbierają jako nużący i mało przystępny.

On the negative side, at least one reader found the book extremely dull and abandoned it, blaming the author’s style rather than any lack of interest in non‑fiction generally. Others note that the narrative can be dense and demanding, with a heavy cast of noble families and recurring feuds that require close attention; the level of detail may overwhelm readers who are less familiar with the period. A further criticism is the absence of footnotes or endnotes, which frustrates those who want to trace specific claims or quotations back to their sources. Overall, opinions split between readers who appreciate a serious, tightly focused political‑biographical study and those who find that same seriousness and density slow or boring.