[Jennifer Egan] Manhattan Beach

Do zalet wielu zalicza styl Egan: język jest sprawny, elegancki, a realia historyczne (Brooklyn w czasach Wielkiego Kryzysu i II wojny światowej, szczególnie Stocznia Marynarki) wydają się dobrze udokumentowane i wiarygodne. Fragmenty opisujące pracę Anny w stoczni oraz jej zmagania o zostanie nurkiem w zdominowanym przez mężczyzn środowisku są często wskazywane jako najbardziej sugestywne i poruszające. Część czytelników angażuje się emocjonalnie w relacje Anny – jej bliskość z ojcem Eddiem, opiekę nad niepełnosprawną siostrą Lydią oraz późniejsze, dorosłe wybory – i uważa, że całość ostatecznie „spina się” w satysfakcjonującą opowieść. Dla tych odbiorców odejście od eksperymentalnej formy Zdarzyło się w nocy (A Visit from the Goon Squad) na rzecz klasycznej powieści historycznej jest atutem: książka jest dla nich dobrze napisana, wciągająca i poruszająca.

Z drugiej strony wielu – zwłaszcza miłośników Goon Squadu – czuje rozczarowanie. Książkę określają jako konstrukcyjnie chaotyczną i pozbawioną spójności: kilka równoległych wątków (dramat rodzinny, dojrzewanie Anny, historia gangsterska, realia wojny, szczegółowe sceny nurkowania) nigdy w pełni się nie łączy ani nie wybrzmiewa emocjonalnie. Często krytykowane jest tempo: długie fragmenty uznawane są za nużące, a nawet bardziej dramatyczne sceny nie budują napięcia. Część czytelników nie rozumie ani nie wierzy w niektóre relacje między bohaterami, uznając je za mało przekonujące, a postaci – za płaskie i niedostatecznie pogłębione. Najostrzejsze głosy mówią o sztampowych dialogach, wtórnych motywach „gangstersko‑noir” i nużących, nazbyt drobiazgowych opisach procedur nurkowych. W podsumowaniu, nawet umiarkowanie pozytywne recenzje często podkreślają poczucie niedosytu: mimo dobrej frazy i solidnego tła historycznego, powieść nie w pełni angażuje ani nie tworzy wrażenia zwartej, porywającej całości.

On the positive side, many praise Egan’s prose as skilful and assured, and note that the historical setting (Depression-era Brooklyn and the WWII Brooklyn Navy Yard) feels well researched and convincing. The depiction of Anna’s work at the Naval Yard, especially her struggle to become a female diver in a male-dominated environment, is frequently singled out as vivid and compelling. Some readers found Anna’s relationships—her bond with her father Eddie, her role as a caring sister to disabled Lydia, and her later adult dilemmas—emotionally engaging and thought the novel ultimately “came together” in a satisfying way. For these readers, the book’s shift away from the experimental style of A Visit from the Goon Squad toward more traditional historical fiction is a welcome change, and they regard the novel as well written, immersive, and moving.

On the negative side, a substantial number of readers—especially fans of Goon Squad—feel let down. They describe the book as structurally messy and lacking cohesion, with several narrative threads (family drama, coming‑of‑age, gangster/mob storyline, war story, diving sequences) that never fully integrate or emotionally resonate. Pacing is a major complaint: long stretches are perceived as slow or uneventful, and even the more dramatic episodes fail to generate real suspense or urgency. Some readers struggle to understand or believe certain character connections and motivations, finding relationships unconvincing and the characters flat or underdeveloped. A few are harshly critical, calling the dialogue clichéd and the noir/gangster elements derivative, and find the detailed diving passages tedious rather than immersive. Overall, even moderate reviewers often report a sense that “something is missing”—that despite good writing and strong research, the novel doesn’t fully engage or cohere.