[Philip K. Dick] The man in the high castle.

Z drugiej strony wielu czytelników ma zastrzeżenia do warstwy fabularno‑emocjonalnej. Postacie są dla nich płaskie, słabo zarysowane, trudne do polubienia lub zrozumienia, co obniża emocjonalną stawkę wydarzeń. Często pojawia się zarzut fragmentaryczności: liczne wątki zostają rozpoczęte, ale nie do końca rozwinięte, akcji i suspensu jest niewiele, a tempo bywa rozwleczone i „snujące się”. Mocno akcentowane rozważania o sztuce, autentyczności i „głębszym sensie” jedni uważają za główny atut, inni za nużący, pseudofilozoficzny bełkot, który zabija potencjał znakomitego pomysłu wyjściowego. Zakończenie jest szczególnie kontrowersyjne: dla jednych jego niejednoznaczność i otwartość idealnie współgra z tematyką książki, dla innych to nagłe urwanie akcji, brak rozwiązań i przykład tego, że Dick porzuca wątki zamiast je domykać. W sumie większość zgadza się, że to powieść koncepcyjnie bardzo mocna i historyczno‑politycznie błyskotliwa, ale mocno dzieli ona czytelników co do tego, czy sprawdza się jako satysfakcjonująca, „ludzka” opowieść.

On the negative side, a substantial group of readers feel the book is emotionally distant. They find the characters thin, hard to care about, or psychologically unconvincing, which for them undercuts the stakes of the story. Several complain that the narrative is fragmented: multiple plotlines are introduced but not fully developed, action and suspense are minimal, and the pacing can feel meandering or static. The heavy emphasis on philosophical digressions and discussions about art, authenticity, and “deeper meaning” is, for some, the primary virtue—but for others, it reads as pretentious, tedious, or like “pseudo‑philosophy” that derails a potentially gripping premise. The ending is one of the most divisive aspects: admirers see its ambiguity and open‑endedness as thematically appropriate and haunting; detractors see it as abrupt, unresolved, and symptomatic of Dick’s tendency to drop plots rather than conclude them. Overall, readers tend to agree the book is conceptually powerful and historically/politically ingenious, but opinions split sharply on whether it succeeds as a satisfying, character‑driven novel.