[Richard Dawkins] An Appetite For Wonder The Making Of A Scientist A Memoir

Z drugiej strony, część odbiorców uważa książkę za tylko umiarkowanie fascynującą: ton jest łagodny, narracja bywa epizodyczna i anegdotyczna, a duży nacisk na dzieciństwo i życie rodzinne może nużyć tych, którzy liczyli na więcej nauki lub ostrzejszych tez. Niektórzy podkreślają, że opowieść urywa się w momencie publikacji Samolubnego genu, czyli wtedy, gdy „prawdziwa” publiczna kariera naukowa dopiero się zaczyna, co sprawia wrażenie celowo niepełnej całości. Dla czytelników znających Dawkinsa głównie z Boga urojonego, ten tom łagodzi jego wizerunek i dodaje kontekstu, ale osoby oczekujące ostrej publicystyki albo gęstego wykładu z ewolucjonizmu mogą odebrać tę autobiografię jako zbyt spokojną i nie dość intensywną.

On the downside, some readers find the book only “moderately” fascinating rather than absorbing; the tone can feel gentle, episodic, and anecdotal rather than dramatically shaped, and the heavy reliance on childhood vignettes and family detail may seem slow or trivial to those wanting more science or controversy. A few note that the narrative stops just as his public scientific career truly begins (with The Selfish Gene), making the book feel incomplete by design. For readers who mainly know Dawkins through The God Delusion, this memoir softens his image and gives context, but those expecting a fiery, argumentative work or a dense exploration of evolutionary theory may find it comparatively mild and somewhat underpowered.