[Will Guidara] Unreasonable Hospitality

Zwolennicy książki uważają ją za inspirującą, ciepłą i uniwersalną – nie tylko dla branży gastronomicznej. Chwalą:
– Główną tezę, że „wszyscy jesteśmy w biznesie gościnności” – czyli że w każdej pracy z ludźmi najważniejsze jest to, jak sprawiamy, że się czują.
– Konkretne, zapadające w pamięć historie z Eleven Madison Park, pokazujące ekstremalne dbanie o gości.
– Emocjonalny wydźwięk: niektórzy twierdzą, że książka zmieniła ich sposób myślenia o pracy, przywództwie i codziennej życzliwości; polecają ją każdemu, kto zarządza ludźmi, pracuje w usługach albo po prostu „dba o innych”.
– Wciągającą narrację dla osób lubiących kulisy fine diningu i opowieści o rozwoju zawodowym (często przywoływane jest skojarzenie z odcinkiem o „stagingu” Richiego z serialu *The Bear*).

Krytycy są natomiast rozczarowani lub wręcz zniesmaczeni. Wskazują na:
– Rozminięcie z gatunkiem: książka sprzedawana jest jako poradnik biznesowy/menedżerski, a w odbiorze wielu osób to raczej pamiętnik z niewielką dawką konkretnych, nowych idei.
– Powierzchowne, powtarzalne wnioski: znane banały o zarządzaniu rozciągnięte na wiele stron i sprowadzane do chwytliwych, pogrubionych haseł zamiast pogłębionych narzędzi.
– Ton i narrację: część czytelników odbiera autora jako zarozumiałego i skupionego na sobie; kolejne rozdziały mają schemat „pojawił się problem, a ja go genialnie rozwiązałem”, z dużym naciskiem na „ja”, małym na pokorę czy autorefleksję.
– Brak oryginalności: według niektórych nie ma tu żadnych prawdziwych „olśnień”, a treść dałoby się streścić na kilku stronach bez większej straty.

Podsumowując: osoby szukające pełnej anegdot, podnoszącej na duchu opowieści o gościnności i przywództwie często są zachwycone; ci, którzy oczekują świeżych, pogłębionych idei zarządzania i mniej autopromocyjnego tonu, zwykle czują niedosyt.

On the positive side, many find it inspiring, warm, and broadly applicable beyond restaurants. They praise:
– The core idea that “we’re all in the hospitality business” – that any job involving other people is really about how you make them feel.
– Concrete, memorable service stories from Eleven Madison Park that illustrate going above and beyond for guests.
– Its emotional impact: some readers say it changed how they think about work, leadership, and everyday kindness, and recommend it to anyone who leads people, works in service, or simply “cares about people.”
– An engaging narrative for those who enjoyed character‑driven, behind‑the‑scenes portrayals of hospitality (often compared to Richie’s “staging” episode in *The Bear*).

On the negative side, a sizable group feels underwhelmed or outright irritated. They criticize:
– Genre mismatch: marketed as a management or business book, but experienced by many as a personal memoir with limited, generic business insight.
– Repetitive, superficial lessons: readers note that familiar management clichés are stretched out, often reduced to bold, quippy maxims rather than deep, practical frameworks.
– Tone and voice: some perceive Guidara as self‑congratulatory or arrogant, with a formulaic pattern of “here was a problem, here’s how I brilliantly solved it,” heavy on “I” and light on humility or self‑critique.
– Lack of originality: several argue that the book offers no real “a‑ha” moments and could have been condensed into a short article without losing much value.

In sum, readers who enjoy narrative‑driven, feel‑good leadership stories rooted in fine dining tend to love it; those seeking rigorous, fresh management thinking or a less self‑focused tone often come away disappointed.